Dankbaarheid – de kracht die alles transformeert

Dankbaarheid. Het lijkt zo simpel, maar het heeft zo’n immense kracht. Waar je je aandacht op richt, dat groeit – en ik kies er bewust voor om te focussen op het positieve, zelfs wanneer het leven me iets minder fijn voorschotelt.

Onlangs besefte ik: ik ben al acht jaar bezig met het waarmaken van mijn droom. Acht jaar! Dat pad begon niet rooskleurig. Ik zat toen midden in een moeilijke relatie, mijn vertrouwen was weg, alles voelde zwaar. Ik zat diep. Ja, ik heb me een tijdje in een slachtofferrol gezet – en weet je, dat was helemaal oké. Soms heb je die aandacht en zorg van anderen gewoon even nodig.

Maar wie mij kent, weet: ik blijf daar niet in hangen. Ik heb mezelf opgeraapt, voelde woede, frustratie… en dat werd mijn vuur. “Ik zal jullie eens laten zien wie Sara écht is!” dacht ik. Dat mes in mijn rug? Achteraf gezien… dat was mijn grootste zegen.

Vandaag zeg ik: dank je wel voor dat mes, want het bracht me uit mijn comfortzone. Het litteken herinnert me eraan dat ik nooit meer terug wil naar die plek – dat ik mag blijven kiezen voor mezelf, voor mijn kracht, voor mijn intuïtie. Pas op, ik keur nog steeds niet goed wat beide partijen mij hebben aangedaan, het gaat niet over vergeving van hun daden, die blijven nog steeds fout, maar wel om het resultaat dat het me gebracht heeft en ik begrijp nu dat het ene niet zonder het andere kon gebeuren. Je groeipotentieel zit niet in je comfortzone, maar erbuiten. Vermoedelijk zal ik al wel genoeg kansen gekregen hebben, maar durfde ik ze niet nemen en ja, dan krijg je plots een harde les van het universum op een zodanige manier dat het lijkt alsof er geen andere weg meer is dan waar je momenteel in zit.

Dankbaarheid zit ook in de kleine dingen.

Een mini-vakantie met mijn lief, waar ik mijn trouwe viervoeter toch mee mocht nemen – dat raakte me diep. ’s Avonds samen zeggen: “Wat een leuke dag was dit.”

Of die simpele maar waardevolle momenten:
– Dank je wel dat je zo lekker gekookt hebt.
– Dank je wel voor mijn koffie, met dat perfecte wolkje melk.
Zo klein. Zo krachtig. Zo verbindend.
Vaak worden de kleine dingen na een tijdje als vanzelfsprekend gezien.

Maar dat zijn ze niet. Je weet pas wat je had wanneer je het kwijt bent,

zegt het spreekwoord en net daarom is het zo belangrijk om dankbaar te zijn voor de kleine, zelfs vanzelfsprekende dingen.

Spreek je dankbaarheid uit. Naar anderen, maar ook naar jezelf.

Heb je jezelf vandaag iets gegund? Zeg gewoon luidop: “Dank je, ik had dit nodig.”

Want jij bent en blijft je eigen nummer één.
Dankbaarheid verandert je leven.
Hoe meer je het voelt en uitspreekt – voor het grote én het kleine – hoe

meer je uitnodigt.
Datgene waar je aandacht aan geeft, groeit. Ja, het is een zinnetje dat

ik oh zo vaak gebruik. Maar er zit ook zoveel waarheid in. Wanneer je dingen ontdekt in je dagdagelijkse leven waar je dankbaar voor bent, ga je automatisch op zoek naar nog meer geluksmomentjes. En vele kleine dingetjes maken ook één groot geheel, zeg ik altijd.

En wanneer het leven je een uitdaging geeft, probeer dan te kijken naar de les. Misschien is het net dat wat je nodig had om terug op je pad te komen.

Laat het negatieve los. Omarm het mooie. En begin met kleine stapjes. Het leven gebeurt voor jou, niet tegen jou.
Wees dankbaar. Altijd. Juist dan.